Peluang Tidak Selalu Hadir

From FISH_AND_RICE

“Mengapa bermuram suram seperti disapa kegelisahan yang perit,” Tuan Hazim bertanya kepada Tuan Nasrul yang daripada bersuram duka di bawah pohon gajus.

Tuan Nasrul sesedar daripada lamunan kegelisahannya talkala disapa Tuan Hazim, “Hazim, kamu rupanya. Erm, sebenarnya saya dalam dilema sekarang,” ucap Tuan Nasrul dalam helaan mengeluh.

“Dilema? Dilema cinta?” usik Tuan Hazim.

Pantas Tuan Nasrul mencantas usikkan Tuan Hazim, “Mana ada. Hazim, Hazim, sikit-sikit cinta. Sikit-sikit cinta. Tahulah kamu akan berkahwin tidak lama lagi. Sudah bersediakah?”

“Amboi, saya pula yang terkena. Ha, tadi kamu kata dalam dilema. Dilema tentang apa?”

“Semalam, saya telah menerima surat tawaran untuk menjalankan penyelidikan perikanan di Negara Pukat dan Jala. Hendak terima atau tidak. Itu dilemanya.”

Sambil memetik sebiji buah gajus yang bergantungan di atas kepalanya, Tuan Hazim berkata, “Apa susah. Terima sajalah tawaran itu.”

“Tapi, upahnya sedikit murah berbanding di sini,” kata Tuan Nasrul.

“Tidak usah memandang pada upah yang hanya berbeza sedikit itu. Pengalaman di sana lebih berharga. Lebih lama kamu di sini, semakin tumpul akalmu,” nasihat Tuan Hazim.

“Jadi, saya patut menerima tawaran ini?” Tuan Nasrul mencari kepastian dalam nasihat Tuan Hazim.

“Jika saya menjadi kamu, saya akan menerimanya. Peluang tidak datang selalu,” kata Tuan Hazim.

Terukir senyuman pada bibir Tuan Nasrul.

Tuan Nasrul berkata, “Terima kasih, Hazim.”

“Terima kasih sahaja. Yuran nasihatnya mana?” usik Tuan Hazim.

Mereka ketawa bersama-sama.